Η διπολική διαταραχή είναι μια από τις πιο παρεξηγημένες ψυχικές παθήσεις. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι αφορά απλώς «αυξομειώσεις στη διάθεση», αλλά στην πραγματικότητα είναι μια σύνθετη και σοβαρή κατάσταση που επηρεάζει τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως.
Σε αυτό το άρθρο, θα εξετάσουμε επιστημονικά τεκμηριωμένα δεδομένα για να καταρρίψουμε τους πιο συχνούς μύθους γύρω από αυτή τη διαταραχή.
Οι 7 Μύθοι & Η Αλήθεια Πίσω Από Αυτούς
Μύθος 1: «Η διπολική διαταραχή είναι απλώς ακραίες διακυμάνσεις στη διάθεση»
Αλήθεια:
Δεν πρόκειται απλώς για «καλή» ή «κακή» μέρα. Πρόκειται για κλινικά διαγνωσμένες φάσεις (μανιακές/υπομανιακές και καταθλιπτικές) που διαρκούν εβδομάδες ή μήνες και επηρεάζουν τη σκέψη, τη συμπεριφορά και τη λειτουργικότητα του ατόμου.
Μύθος 2: «Όλοι οι ασθενείς περνούν από τις ίδιες φάσεις»
Αλήθεια:
Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι της διπολικής διαταραχής:
Τύπος I: Με πλήρεις μανιακές και καταθλιπτικές φάσεις.
Τύπος II: Με υπομανιακές και καταθλιπτικές φάσεις.
Επίσης, υπάρχει το φάσμα της διπολικής διαταραχής, που περιλαμβάνει πιο ήπια σχήματα.
Μύθος 3: «Μόνο τα φάρμακα χρειάζονται για τη διαχείριση»
Αλήθεια:
Παρόλο που τα φάρμακα (π.χ. ρυθμιστές διάθεσης) είναι βασικά, η πλήρης θεραπεία συχνά περιλαμβάνει και ψυχοθεραπεία (π.χ. NDI, προσωποκεντρική, CBT), αυτο-διαχείριση, και υποστήριξη από το οικογενειακό περιβάλλον.
Μύθος 4: «Δεν μπορείς να έχεις κανονική ζωή αν έχεις διπολική διαταραχή»
Αλήθεια:
Με κατάλληλη θεραπεία και υποστήριξη, πολλοί άνθρωποι με διπολική διαταραχή μπορούν να έχουν παραγωγικές, ικανοποιητικές ζωές, ακόμα και να διαπρέψουν σε δημιουργικούς και επαγγελματικούς τομείς.
Μύθος 5: «Η διπολική διαταραχή οφείλεται σε «αδυναμία χαρακτήρα» ή «κακή παιδική ηλικία»»
Αλήθεια:
Πρόκειται για βιολογική-γενετική διάθεση που ενεργοποιείται από περιβαλλοντικούς παράγοντες. Δεν είναι έλλειψη θέλησης ή αδυναμία.
Μύθος 6: «Τα παιδιά δεν μπορούν να έχουν διπολική διαταραχή»
Αλήθεια:
Μπορεί να εμφανιστεί και σε παιδιά, αν και η διάγνωση απαιτεί προσοχή λόγω διαφορών στην έκφραση των συμπτωμάτων σε σχέση με τους ενήλικες.
Μύθος 7: «Όποιος έχει διπολική διαταραχή είναι επικίνδυνος»
Αλήθεια:
Η πλειοψηφία των ασθενών δεν είναι βίαιοι. Η στίγμα ότι «όλοι οι ψυχικά ασθενείς είναι επικίνδυνοι» είναι εσφαλμένη και επιβαρυντική.
Πώς Μπορούμε Να Βοηθήσουμε
Συμπέρασμα
Η διπολική διαταραχή δεν ορίζει ένα άτομο. Με σωστή διάγνωση, θεραπεία και κοινωνική αποδοχή, τα άτομα που ζουν με αυτήν μπορούν να έχουν πλήρεις και ενεργητικές ζωές.
Ευάγγελος Καντουνάκης
Ψυχολόγος - ψυχοθεραπευτής
Βιβλιογραφία
